W.S.O.P. Wyposażanie Stacji Obsługi Pojazdów

Sza­cuje się, że w Pol­sce działa nie­mal 19 tysięcy warsz­ta­tów nie­za­leż­nych. Można je podzie­lić na kilka grup – spe­cja­li­za­cji: mecha­niczne, elek­tryczne, elek­tro­niczne, opo­niar­skie, blacharsko-lakiernicze, jak rów­nież zaj­mu­jące się np. ser­wi­sem kli­ma­ty­za­cji czy naprawą skom­pli­ko­wa­nych urzą­dzeń (np. pomp wtry­sko­wych). Wła­ściwe spro­fi­lo­wa­nie pro­wa­dzo­nej dzia­łal­no­ści pozwoli osią­gnąć suk­ces na bar­dzo kon­ku­ren­cyj­nym rynku warsz­ta­tów.

Ze względu na ogromne zróż­ni­co­wa­nie rynku usług moto­ry­za­cyj­nych trudno jed­no­znacz­nie okre­ślić, z jakimi nakła­dami wiążę się uru­cho­mie­nie warsz­tatu. Na koń­cowe koszty wpływ ma wiele czyn­ni­ków, mię­dzy innymi: czy i jakiego typu obiek­tem dys­po­nuje inwe­stor, jakich prac wymaga dosto­so­wa­nie go dla potrzeb warsz­tatu, względ­nie ile będzie kosz­to­wać budowa nowego. Jakie urzą­dze­nia będą potrzebne do pro­wa­dze­nia zało­żo­nej dzia­łal­no­ści, które z nich należy kupić, a któ­rymi wła­ści­ciel już dys­po­nuje i zamie­rza wyko­rzy­stać? Wszystko to wymaga dokład­nego zapla­no­wa­nia i poli­cze­nia przy two­rze­niu biz­ne­splanu dla kon­kret­nych warun­ków, w jakich przyj­dzie dzia­łać inwe­sto­rowi.

Na jakie usługi się zde­cy­do­wać?

Naj­bar­dziej roz­po­wszech­nione są warsz­taty zaj­mu­jące się mecha­niką i „bla­charką.” Według danych por­talu motofocus.pl, wła­ści­ciele samo­cho­dów naj­czę­ściej wymie­niają amor­ty­za­tory (57 proc. odpo­wie­dzi kie­row­ców), napra­wiają układy hamul­cowe (47 proc.), elek­trykę aut (47 proc.), zawie­sze­nia (33 proc.), sil­niki (51 proc.) oraz bla­charkę (24 proc.).

Jesz­cze przed otwar­ciem ser­wisu warto zde­cy­do­wać, jakie naprawy będziemy wyko­ny­wać. Dobrze wybrana spe­cja­li­za­cja pozwoli nam zyskać prze­wagę nad kon­ku­ren­cją. Eks­perci dowo­dzą, że naj­le­piej nasta­wić się na naprawy mecha­niczne, elektryczne/elektroniczne lub blacharsko-lakiernicze. Dobrze jest spe­cja­li­zo­wać się w napra­wach pojaz­dów jed­nej marki, przez co zyskamy wier­nych klien­tów. Trzeba jed­nak ofe­ro­wać na tyle wszech­stronne usługi, aby spro­stać napra­wie każ­dego auta.

Ceny za naprawy są mocno zróż­ni­co­wane. Zależą nie tylko od wieku pojazdu i jego marki, ale także kosz­tów czę­ści zamien­nych i ich dostęp­no­ści oraz stop­nia skom­pli­ko­wa­nia naprawy. Na cenę usługi ma rów­nież wpływ wiel­kość miej­sco­wo­ści, gdzie funk­cjo­nuje warsz­tat – uprasz­cza­jąc: im więk­sze mia­sto, tym droż­sze usługi warsz­ta­towe.

Przy­kła­dowe ceny robo­ci­zny kształ­tują się nastę­pu­jąco:

• duży prze­gląd pojazdu 250-300 zł,
• wymiana sprzę­gła 200-500 zł,
• wymiana kloc­ków hamul­co­wych 40-50 zł,
• wymiana oleju w sil­niku 20-30 zł,
• wymiana tyl­nych amor­ty­za­to­rów – ok. 100 zł, przed­nich 150 zł,
• wymiana paska roz­rządu 150-250 zł,
• usta­wie­nie zbież­no­ści kół jed­nej osi 60 zł,
• naprawy elek­tro­niczne 100-200 zł za godzinę.

Podane ceny obej­mują robo­ci­znę (bez kosz­tów czę­ści zamien­nych) i mają cha­rak­ter wyłącz­nie orien­ta­cyjny. Naprawy typo­wych ele­men­tów, wymiany zuży­tych czę­ści eks­plo­ata­cyj­nych w pojaz­dach są naj­czę­ściej wyko­ny­wane, naj­bar­dziej opła­calne i zapew­niają więk­szą część docho­dów.

Gdzie otwo­rzyć warsz­tat?

Duży wpływ na powo­dze­nie inte­resu ma loka­li­za­cja warsz­tatu. W cen­trum mia­sta klien­towi pro­ściej będzie doje­chać do domu czy pracy, kiedy już odda pojazd do naprawy. Z kolei ser­wis zlo­ka­li­zo­wany na obrze­żach, czę­sto wręcz obok domu wła­ści­ciela, ozna­cza mniej­sze koszty jego utrzy­ma­nia.

Mały ser­wis pojaz­dów zatrud­nia z reguły jed­nego, dwóch mecha­ni­ków, oprócz tego przy napra­wach naj­czę­ściej pra­cuje rów­nież sam wła­ści­ciel. Zna­le­zie­nie dobrych pra­cow­ni­ków nie jest łatwe – zgod­nie przy­znaje to więk­szość wła­ści­cieli warsz­ta­tów. Naj­bar­dziej poszu­ki­wani są mecha­nicy z kil­ku­let­nim doświad­cze­niem. Ich pen­sja może oscy­lo­wać w prze­dziale 1500, do nawet 4000 zł, jeśli zatrud­niamy dobrego fachowca. Pro­blem ze zna­le­zie­niem pra­cow­nika powo­duje, że kan­dy­daci do pracy sta­wiają wygó­ro­wane warunki finan­sowe.

Nie­duży warsz­tat z reguły posiada 2-3 sta­no­wi­ska napraw­cze, funk­cjo­nu­jące w opar­ciu o kanały, bądź pod­no­śniki dwu­ko­lum­nowe. Koszty wyko­na­nia sta­no­wi­ska kana­ło­wego są porów­ny­walne z kosz­tami pod­no­śni­ków cało­po­jaz­do­wych, a w przy­padku samo­cho­dów do 3,5 tony mogą być nawet wyż­sze. Nie­ko­rzystne warunki geo­lo­giczne terenu, na któ­rym zlo­ka­li­zo­wany jest obiekt, np. wysoki poziom wód grun­to­wych, mogą znacz­nie zwięk­szyć koszty budowy kanału. Powierzch­nia warsz­tatu to mini­mum 100 m2, do tego trzeba prze­wi­dzieć jesz­cze pomiesz­cze­nia biu­rowe, socjalne, pod­ręczny maga­zyn, itp.

Zestaw nie­zbęd­nych urzą­dzeń do pro­wa­dze­nia warsz­tatu (poza już wspo­mnia­nymi pod­no­śni­kami), to w zależ­no­ści od rodzaju świad­czo­nych usług: pod­sta­wowe narzę­dzia ręczne (kom­plet dla każ­dego sta­no­wi­ska), przy­rządy spe­cja­li­styczne (ścią­ga­cze, klu­cze dyna­mo­me­tryczne, klu­cze do regu­la­cji, itp.) oraz innego typu urzą­dze­nia, np.: do obługi kli­ma­ty­za­cji, ser­wisu ogu­mie­nia czy też kon­troli i regu­la­cji geo­me­trii.

Do kosz­tów pro­wa­dze­nia warsz­tatu należy doli­czyć jesz­cze opłaty za czynsz, prąd, wodę, tele­fony czy też inne stałe opłaty.